Haber Merkezi - Diyarbakır’da yaşamına son veren gazeteci Dilan Karaman’ın ölümünü araştıran sivil toplum kuruluşları, hazırladıkları raporu kamuoyuyla paylaştı. Raporda, Karaman’ın partner şiddeti, çalıştığı kurumdaki sistematik mobbing ve acil sağlık birimlerinin ağır ihmalleri sonucunda hayatını kaybettiği vurgulandı.
Özgür Kadın Hareketi (TJA), Diyarbakır Barosu Kadın Hakları Merkezi, Rosa Kadın Derneği, ÖHD ve DAKAH-DER temsilcilerinden oluşan "Dilan Karaman Olayı İnceleme Komisyonu", aylar süren araştırmasının sonuçlarını bir raporla duyurdu.
11 Kasım 2025 tarihinde gerçekleşen trajik olayı tüm boyutlarıyla ele alan belge, toplumsal ve kurumsal sorumlulukları tartışmaya açıyor.
Partner şiddeti ve 'ölüm çağrısı'
Raporun en dikkat çekici kısımlarından birini Dilan Karaman’ın maruz kaldığı partner şiddeti oluşturuyor.
Tanık beyanlarına göre Karaman, yaşamını yitirdiği günün sabahında partneri Mazlum Toprak tarafından ağır psikolojik şiddet ve bıçaklı tehdide maruz kaldı.
Raporda, failin Karaman’a "Keşke kendini benim gözümün önünde öldürsen" dediği ve bu baskının Karaman’ın mevcut psikolojik kırılganlığını akut bir krize dönüştürdüğü ifade edildi.
İdari birimlerin ağır kusuru: "Zorla götüremeyiz" bahanesi
Komisyon, Karaman’ın intihar girişiminin ardından yaşanan müdahale sürecini "hizmet kusuru" olarak tanımladı.
Karaman yüksek doz ilaç aldıktan sonra olay yerine çağrılan 112 ve emniyet birimlerinin, "bilinci açık, rızası yok, zorla götüremeyiz" diyerek müdahaleyi reddettiği saptandı.
Hukuki değerlendirmede, intihar girişiminin "tıbben mutlak acil durum" olduğu hatırlatılarak; kolluk ve sağlık ekiplerinin müdahale etmeyerek Türk Ceza Kanunu’nun 83. maddesindeki "İhmali Davranışla Kasten Öldürme" suçuna zemin hazırladığı vurgulandı.
Kurumsal mobbing ve dijital süreklilik baskısı
Milletvekili danışmanlığı ve DBP Kadın Meclisi basın çalışmaları yürüten Karaman’ın, iş yerinde sistematik bir baskı altında olduğu belgelendi.
6-7 farklı tanığın ortak beyanına göre Karaman; aylar boyunca yok sayılma, azarlanma, emeğinin değersizleştirilmesi ve kapasitesinin çok üzerinde bir iş yüküyle karşı karşıya kaldı.
Raporda, siyasi ve dijital mecralarda "7/24 erişilebilir olma" beklentisinin özel hayatı yok ettiği ve Karaman’ın kurumsal hiyerarşi içinde yalnızlaştırıldığı belirtildi.
Yöneticilerin "mobbing yaşanmadı" yönündeki savunmalarına karşın, tanıkların anlatımları ağır bir psikolojik taciz örüntüsünü ortaya koydu.
"Politik yalnızlık" ve sanal dayanışma eleştirisi
Rapor, sadece kurumları değil, toplumsal refleksleri de sert bir dille eleştirdi. Karaman’ın olay günü onlarca arkadaşını ve yoldaşını arayarak "güvende değilim" dediği, ancak kimsenin fiilen yanına gitmediği saptandı.
"Güçlü kadın" mitinin bir tuzağa dönüştüğünü belirten komisyon, "Sanal medyada gösterilen vicdan, gerçek hayatta örgütlü bir reflekse dönüşmediği sürece kimseyi hayatta tutmaz. Beğeniler ve etiketler bir kadını o gece evden alıp güvenli bir yere götürmedi" tespitinde bulundu.
Yapısal çözüm ve dönüşüm ihtiyacı
Komisyon raporunun sonunda, benzer acıların yaşanmaması için şu önerilerde bulundu:
Danışmanlık sisteminin görev tanımları ve yetki sınırları netleştirilerek yeniden yapılandırılması.
Mobbinge karşı bağımsız ve yaptırım gücü olan denetim mekanizmalarının kurulması.
Ailenin "dokunulmaz" bir yapı olarak görülüp çocukluk travmalarının ve istismarın üzerini örtmesine izin verilmemesi.
Bölgede politik kadınları hedef alan uyuşturucu ve fuhuş şebekelerine dair iddiaların titizlikle araştırılması.
Rapor, "Dilan’ın kaybı, yalnızca bir failin ya da bir kurumun değil; kolektif reflekslerimizin yetersizliğinin bir sonucudur" cümlesiyle toplumsal bir özeleştiri çağrısı yaparak sona erdi.
Mücadele arkadaşımız Dilan Karaman'ı saygı ve sevgiyle anıyoruz.Bu rapor,kadınların
— ÖHD Amed (@ohdamed) March 9, 2026
yaşam hakkını tehdit eden yapısal erkek şiddetini görünür kılmak,adalet talebini büyütmek ve toplumsal
dönüşümü sağlamak sorumluluğuyla
oluşturulmuştur.Kamuoyuna saygıyla duyurulur. Raporun tamamı… pic.twitter.com/lFHRS7szR4
